Meer toezicht op fiscaal dienstverleners bij constructies met buitenlands vermogen

In een recente publicatie waarschuwt de Belastingdienst dat fiscale dienstverleners de komende periode kunnen rekenen op meer aandacht van de Belastingdienst. Het gaat dan om hun rol bij constructies die bedoeld zijn om inkomen en vermogen buiten het zicht van de fiscus te houden (verhuld vermogen).

Opvallend is dat de fiscus niet alleen de zogeheten ‘facilitators’ onder de loep neemt, degenen die de structuur en opzetten. De fiscus gaat ook nauw letten op de fiscale dienstverleners die betrokken zijn bij de uitvoering, zoals het verzorgen van de aangiften. De Belastingdienst geeft aan dat juist daar betrokkenheid ontstaat bij praktijken en constructies die fiscaal of juridisch niet zijn toegestaan.

De boodschap van de fiscus: ga het gesprek aan met cliënten om inzicht te krijgen in de achtergrond van buitenlandse structuren en wees alert op signalen die kunnen duiden op verhuld vermogen. Ook wijst de Belastingdienst op de mogelijkheid om contact op te nemen met specialisten binnen de Belastingdienst om te bespreken of een bepaalde structuur of verwerking toelaatbaar is.

Het is goed te beseffen dat fiscaal dienstverleners niet de belastingplichtige zijn. Zij kunnen zodoende niet zelfstandig als pleger een vergrijpboete krijgen of strafrechtelijk worden vervolgd voor fiscale delicten met betrekking tot de aangifte. Wel kunnen zij in beeld komen bij deelnemingsvormen als medeplegen. Hiervoor gelden doorgaans zwaardere eisen, bijv. voor de opzet. Zie in dit kader het artikel van Jits Berns.

Op grond van de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft) bestaat een meldplicht bij ongebruikelijke transacties zodra het ongebruikelijke karakter daarvan kenbaar is geworden. Het niet voldoen aan deze meldplicht kan kwalificeren als een economisch delict. In de praktijk is het niet altijd makkelijk om vast te stellen of sprake is van een ongebruikelijke transactie. Onterecht niet melden kan verstrekkende gevolgen hebben en het zonder voldoende zekerheid doen van een melding is ook niet wenselijk.

De casus (op no name basis) bespreken met de specialisten van de Belastingdienst kan helpen, maar is niet vrijblijvend. Als de Belastingdienst van mening is dat de structuur niet toelaatbaar is, wordt een Wwft-melding wel heel dwingend. Daarbij is het de vraag hoe wenselijk het is dat de Belastingdienst weet dat uw kantoor mogelijk ontoelaatbare structuren ‘in de boeken’ heeft. Deskundige bijstand van een derde ligt dan meer voor de hand, zeker de bijstand van een advocaat. De communicatie met een advocaat blijft immers geheim. De dienstverlener hoeft die aan niemand te verstrekken.

Ons advies is dan ook om bij twijfel contact te zoeken met ons kantoor. Wij staan u graag vrijblijvend te woord om te bespreken wat de mogelijkheden zijn. In een individuele casus of op meer reguliere basis.